อย่างที่หลายคนคงจะทราบแล้ว เรื่องที่ทางเราเชิญคน 2 คนออกจากกลุ่ม ดังเช่นในประกาศนี้ http://warriorsproject.exteen.com/ เรื่องมันก็ไม่ได้จบลงที่ว่า"ตัดก็คือจบ"แต่อย่างใด เพราะอยู่ดีๆก็มีคนกลุ่มหนึ่งลุกฮือขึ้นมาโวยวายกับการกระทำของเรา
"ทำเกินไปไหม?ถึงขนาดต้องตัดเพื่อนกันเลยเหรอ?"
"ไม่เสียดายความเป็นเพื่อนที่ผ่านมาเลยหรือ"
"เธอไม่แคร์ความรุ้สึกของเพื่อนเธอเลยหรือ?"
เราขอพูดซักหน่อยก็แล้วกัน ในฐานะที่เพื่อนๆให้ฉายา(ที่น่าเศร้า)กับเราในตอนนี้ว่า"ตัวประกอบอดทน"
ที่เราตัดสินใจเชิญคนทั้ง 2 ออกจากกลุ่ม เพราะเราไม่รู้ว่าเราจะทนรับรู้ความวุ่นวายพวกนี้ต่อไปอีกทำไม? เราไม่เข้าใจนะ ว่าการอยู่กันเป็นเพื่อนกัน มันยากขนาดนี้เชียวหรือ? พุดแล้วจะหาว่าเรานิยายน้ำเน่าได้อีก แต่คนที่อยู่ข้างเรามาตลอดเค้ารู้เรื่องดี บางครั้งเราต้องรับความกดดันจากคนหลายๆฝ่ายที่ความคิดไม่ตรงกัน ในกลุ่มยังไม่ว่า เพราะเราเข้าใจกันอยู่ แต่คนอื่นๆที่ไม่รู้เรื่องอะไรแต่เพียรพยายามที่จะให้เราถอนคำพูด ให้กลับมาให้อภัยเค้าต่อ เราบอกตามตรงนะ ว่าเราทำไม่ได้
เรื่องแฟน ใครๆก็รู้ว่าเรากับยูริกะคบกัน ไม่ใช่แค่เพื่อนๆในวงกว้างที่รับได้ แม้แต่ครอบครัวของเรา2คนก็ยังรับได้เช่นกัน เพราะเราทั้งคู่ไม่ได้คบกันเล่นๆ เหมือนที่ว่าแค่ผ่านๆก็เลิกลา มันมีความหมายมากกว่านั้น
เรารุ้ว่าการพยายามรักษาสัมพันธภาพของคนในกลุ่มให้อยุ่ในระดับที่เท่ากันมันลำบากขนาดไหน? บางคนที่ไม่รู้เรื่องก็บอกว่าเราเห่อแฟนรักแฟนมากจนเกินความจำเป็น แต่เราก็ไม่ได้แคร์หรอกนะ เพราะเค้าไม่ได้มาเห็นชีวิตประจำวันของเราไปซะหมด เค้าจะรู้บ้างหรือเปล่าว่าเรากับแฟนต่างคนต่างก็มีหน้าที่ต้องทำ ไม่ได้มานั่งติดกันเป็นปาท่องโก๋ทุกวัน อีกอย่างเพื่อนๆเราก็ยังสนิทกันเหมือนเดิม เราเองก็ยังเรียนหนังสืออยู่ แต่ถ้าเธอคนนั้นบอกว่า"เราไม่แคร์เธอ"ก็ช่างเธอ เพราะเราไม่สามารถแยกร่างได้เหมือนนินจา จะได้ไปเอาใจเธอที่เอาแต่ใจไปซะหมด เราก็เหนื่อยนะ กับที่เมื่อก่อนตอนเราสนิทกัน เราต้องวิ่งไล่ตามเธอคนนี้ตลอด คอยถามว่าเธอเป็นอะไร โกรธเราเพราะเรื่องอะไร? เธอไม่พูดเลยซักคำ แล้วเราจะรุ้ไหม? เธอบอกเราว่า"ไปคิดเอาเอง แล้วเธอก็ไปร้องให้กับแฟนเรา บอกว่าเราไม่เข้าใจเธอ บอกว่าเราพูดไม่เคลียร์กับเธอ อยากถามว่าใครกันแน่ที่ไม่เคลียร์?"
เธอจะรู้บ้างไหม? ว่าเวลาที่เธอไปเดทกับแฟนเรา ทำอะไรเกินเลยในที่สาธารณะจนเพื่อนเราที่ไปทำงานหรือมีธุระแถวนั้นพอดีมาเห็นเข้า ไม่ว่าจะที่อนุเสาวรีย์ ที่ป้ายรถเมล์ หรือร้านขนมจีนบุฟเฟ่ต์ พวกเค้าโทรมาบอกเราทุกครั้งที่เห็น เพราะเพื่อนเราเค้าก็รู้ว่ายูริกะเป็นแฟนเรา เค้าเห็นการกระทำของเธอไม่ว่าจะการวิ่งไล่จับมือ การแสดงความเป็นเจ้าของด้วยวิธีต่างๆ หรือไปนั่งร้องให้อย่างไม่อายใครเพราะถูกปฏิเสธ เรารู้สึกแย่ รุ้สึกอายเพื่อน ถึงมันจะเป็นความรุ้สึกที่ไม่เข้าท่า แต่เพื่อนๆเค้าพูดกับเราว่ายังไงรู้ไหม?
เค้าว่า"นี่เหรอ เพื่อนสนิทที่เธอไว้ใจ? แม้แต่แฟนเพื่อนก็ยังไม่เว้น"
เราก็อดทนแล้วนะ อดทนที่จะยอมรับฟังเธอพูดแก้ตัวว่าทำไมเธอทำแบบนั้น เพราะเรายังเห็นแก่ความเป็นเพื่อนไง เราทนได้ กับคนที่แย่เราสามารถทนได้เป็นสิบๆปี แค่เพื่อนรักคนเดียว ทำไมเราจะทนไม่ได้?
แต่เราไม่เข้าใจ ว่าทำไมบางครั้งเธอก็โกรธเรากับแฟนโดยไม่มีเหตุผล เธอบอกว่าเราทำอะไรไม่ให้เธอรับรู้ เธอไม่มีส่วนร่วม เธอโกรธ เธอน้อยใจมากๆ ทำไมทำอะไรต้องรายงานเธอตลอดเลยหรือไง?เราไม่เข้าใจเลย เพื่อนคนอื่นยังรู้จัก"เคารพความเป็นส่วนตัวของกันและกัน" แต่เธอคนนี้ไม่ได้ทำแบบนั้นเลย ชอบโทรไปโวยวายกับแฟนเราบ่อยๆ เราอยากถามว่าแฟนเราผิดอะไร? ทำไมต้องไปทำแบบนั้น? การที่เค้าพาเราไปเดทบ้าง ทั้งๆที่นานๆที่เรากับเค้าจะมีเวลาว่างตรงกันมันผิดด้วยหรือ?" แต่ในทางกลับกัน เธอไปเดทกับแฟนเราโดยที่ไม่มีการบอกกล่าวเราล่วงหน้า แต่พอเราถามแฟนหรือไม่ก็จับได้ เธอก็บอกว่าแค่ไปซื้อของ จะเชื่อเธอดีไหม เพราะการกระทำมันก็อย่างที่เพื่อนในคณะเราเห็น มันบอกว่าเสียดายมากที่ไม่ได้ถ่ายรูปมาให้ดู มันบอกว่าเราจะได้ตาสว่างจะได้เลิกโง่ซักที เธอบอกว่าเรากับแฟนทำอะไรเธอต้องรู้ แล้วความเป็นส่วนตัวของเรากับแฟนมันอยู่ที่ไหน? บางครั้งเธอโทรหาแฟนเราไม่ติด ก็มาถามคนโน้นคนนี้ว่าแฟนเราอยู่ไหน?ทำไมไม่รับสาย?รู้ไหมว่าคนอื่นเค้าอึดอัดใจขนาดไหน ใจคอเธอไม่คิดจะห่วงหรือแคร์เพื่อนคนอื่นบ้างเลยหรือ?แล้วอย่างนั้น เธอจะมีเพื่อนคนอื่นๆไปเพื่ออะไร? ให้ทำออฟให้ ให้ทำงานเรียนให้ แค่รับฟังเรื่องของเธออย่างเดียว แค่นั้นเองหรือ?
ทุกครั้งที่เราทะเลาะกัน เรามักจะตัดปัญหาที่ว่า "เออ กรูผิดเองแหละ ยกโทษให้กรูด้วย" เธอก็บอกเราทันทีว่า"เออ มรึงรู้ตัวก็ดีแล้ว" เธอจะรู้ไหมว่าเราพูดด้วยความรู้สึกแบบไหน? แล้วการที่เธอไปเล่าให้คนอื่นฟังอย่างภูมิใจว่า"ไอ้ดาวมันผิดเอง"หรือไม่ก็"ก็มันยอมรับแล้วนี่ว่ามันผิด" เธอไม่รู้สึกจริงๆหรือไงว่าคนอื่นเค้าจะมองยังไง? ใช่ คนอื่นมองว่าเราผิดไปหมดทุกเรื่องนั่นแหละ ถ้าฟังจากมุมมองของเธอ แต่ตอนที่เธอน้อยใจหาว่าเรารักแฟนมากกว่าเธอ เธอก็งอน และน้อยใจเราบ่อยๆ เราก็พยายามแล้วนะ พยายามไม่แสดงความเป็นเจ้าของกับแฟน ไม่จับมือกัน ไม่เดินใกล้กันมากไปต่อหน้าเธอ เราก็พยายามแก้ปัญหาด้วยการแชร์ความสัมพันธ์ให้เท่าเทียมกัน แต่เธอยังจะบอกว่าเท่านี้มันไม่พออีกเหรอ?
"อะไรคือความพอใจของเธอ? นี่คือสิ่งที่เราสงสัยมาตลอด เรายังพยายามไม่พอใช่ไหม? เรายังให้เธอไม่พอใช่ไหม? หรือเธอยังไม่พอซักที? ตกลงมันคืออะไรกันแน่"
ที่พูดมาตอนบน มันเป็นเรื่องในระยะแรกๆ ที่เราอดทนและพยายามมาตลอด จนกระทั่งเราเริ่มรุ้สึกว่ามันสูญเปล่า เราก็เลยเลิกทำแบบนั้น ทำไปก็โดนว่าโง่เง่าบ้าง แกล้งโง่บ้าง พอเราบอกว่าเราจะไป เธอก็กลับมาง้อเรา บอกว่าต่อไปนี้จะวิ่งไล่ตามเราบ้าง ต่อไปนี้จะสนใจเราบ้าง...
แล้วไหนล่ะ?
เธอบอกว่าเธอเกลียดคนไม่รักษาคำพูด เกลียดคนหน้าไหว้หลังหลอก และเธอแคร์คนที่เธอควรแคร์ แต่เธอทำได้ซักอย่างไหม? เธอสัญญาอะไรกับเราบ้างเธอก็ลืมมันไปซะหมด เอาแต่สนใจแฟนเราแค่คนเดียว แล้วเพื่อนๆที่เหลือที่คอยช่วยเหลือกันมาล่ะ? เธอเอาไปไว้ที่ไหน?
เธอบอกว่าเพื่อนไม่แคร์เธอเลย แต่เธอไม่เคยโทรหาเพื่อนเลยถ้าไม่จำเป็น กับเราไม่ต้องพูดถึง เพราะนานแล้วที่เธอไม่โทรหาเรา จะโทรมาก็แค่มีเรื่องทะเลาะกันเท่านั้นเอง เราก็ไม่เข้าใจว่าเธอจะเก็บเบอร์เราเอาไว้ทำไม?
เราไม่เคยเห็นความพยายามที่เธอว่าเลย เธอยังปล่อยเราเหมือนเดิม ยังไล่ตามไล่ล่าแฟนเราเหมือนเดิม เธอจำได้ไหมว่าทิ้งเราไว้ตรงนี้นานแค่ไหนแล้ว? หรือเธอเห็นเรามีเพื่อนมากมายก็เลยปล่อยเราไป เดี๋ยวคนอื่นก็ดูแลรับฟังเราเอง แต่เธอกลับไปสร้างความลำบากใจให้แฟนเรา และอ้างว่า"เธอแคร์แฟนเรามากกว่าคนอื่น เธอเชื่อใจแฟนเรามากกว่าคนอื่น...ถามหน่อยเถอะ เราสงสัยมานานมากแล้ว เธอจะเก็บเพื่อนๆอย่างเราไว้อีกเพื่ออะไร? ในเมื่อเธอมองว่าการกระทำที่เพื่อนแสดงออกมันไม่ดีพอสำหรับเธอ เธอก็เอาไปพูดไปเล่าให้คนนอกที่ไม่รู้เรื่องฟังว่าพวกเราทอดทิ้งเธอ.....
บางครั้งเธอบอกว่า "เธอพูดไปเพราะอารมณ์" แต่สำหรับเรา "คำพูดมันสำคัญ ไม่ว่าจะอารมณ์ไหน มันก็กู้คืนหรือถอนคำพูดไม่ได้" คำไหนที่เธอบอกว่าทำไปเพราะอารมณ์ เธอบอกว่าเธอพูดไปเพราะเธอรู้สึกเฟลรู้สึกโกรธ น้อยใจ แล้วคนที่ฟังล่ะ ? ไม่คิดบ้างเหรอว่ารุ้สึกยังไง....
เราตัดสินใจแล้วล่ะ ว่าจะไม่ขอกลับไปเป็นแบบนั้นอีก 3 ครั้งที่ให้อภัยกับการกระทำเดิมๆ 3ครั้งที่เราไม่เห็นว่ามันจะเปลี่ยนแปลงไปในทางที่ดี 3 ครั้งที่เรายังอดทนต่อไป ต่อจากนี้ไป เราคงอดทนไม่ไหวแล้วล่ะ มันหนักเกินไป เราไม่อยากเป็นตัวประกอบอดทน เป็นอีโง่ในสายตาเพื่อนคนอื่น เป็นควายตัวนึงที่ทนอดและอดทนในเรื่องไม่เข้าท่าหลายๆเรื่องที่คนบางคนอาจจะไม่ทนแล้ว แต่ทำไมเรายังทนทายาดได้จนถึงป่านนี้?
ไม่ใช่ว่าเพราะความเป็นเพื่อนเหรอ?
เรายอมรับก็ได้ว่าเรา 2 คนคงเข้ากันไม่ได้ บางครั้งเราก็ทำอะไรยึดติดกับความจริงมากจนเกินไป แต่ความจริงที่เรายึดติดมันก็คือสิ่งที่เราเห็นอยุ่ทุกวัน เราไม่สามารถเข้าใจเธอที่เต็มไปด้วยจินตนาการได้หรอก บางครั้งเราว่าเราอาจจะดูเข้าใจยากในสายตาเธอล่ะมั้ง?เธอเลยบอกว่าเราพูดไม่ค่อยรู้เรื่อง....
พอเถอะ เราเหนื่อยกับการถูกคนที่ไม่รู้เรื่อง ฟังความข้างเดียวมาจากเค้ามาไซโคเช้าเย็นให้ยกโทษให้เค้า ให้ถอนคำพูด แปลกนะ คนเรานึกจะให้ถอนคำพูดก็พูดขึ้นมาซะดื้อๆ เราไม่เข้าใจว่าคนบางคนที่ว่าเค้าคิดอะไรอยู่?
ต่อจากนี้ไป ขอความกรุณาอย่ามาถาม อย่าคุกคาม อย่าไซโคกันอีกเลย เพราะเรากับเพื่อนๆเหนื่อยแล้ว พอแล้วที่ผ่านมาก็รู้กันอยู่ว่าให้โอกาสแล้วเป็นยังไง พวกเราไม่อยากย้อนกลับไปวัฐจักรเดิมๆอีก
ขอความเป็นส่วนตัวของเรา ของแฟนเรา และของเพื่อนๆเรากลับคืนมาเถอะ
เราตัดเค้าออกไปแล้วก็คือตัด ไม่อยากพูดถึง จบก็คือจบ จะมองยังไงก็ช่าง ยังมีเรื่องราวอีกมากมายที่เรายังเล่าไม่จบ เพราะเล่าไปก็ไม่จบง่ายๆ บางเรื่องมันน่าอายมาก ถ้าเล่าไปคนที่เสียก็ไม่ใช่เรา เพราะเราไม่มีอะไรจะเสียแล้ว
ต่อจากนี้พวกเราจะไม่รับรู้การกระทำอะไรของพวกเค้าอีก เท่านั้นมันก็เพียงพอ อย่าต่อความยาวสาวความยืด หรือขอให้เราถอนคำพูดอีกเลย เราไม่ชอบ....
ป.ล.จบก็คือจบ เราว่ามนุษย์อย่างเราๆ น่าจะพูดไม่เกิน 3 ครั้งก็น่าจะรู้เรื่องนะ....เราว่าการให้ถอนคำพุดกันง่ายๆแบบนั้น มันน่าเกลียดมากเกินไป...
