แบบว่าช่วงนี้ มีคนหลายคนกำลังถกเถียงเรื่องประเด็นความงามกันน่าดูชมเลยเชียว = =" ก็เห็นด้วยกับความคิดเรื่องการนำเสนอเรื่องโฆษณาพอนด์ของคุณเจ้าของบล๊อคนะครับ แต่การที่มองอะไรครอบคลุมมากจนเกินไปมักจะกลายเป็นปัญหาตามมาทีหลังเสมอ เพราะผู้หญิงสมัยนี้เค้ามีความคิดค่อนข้างหลากหลายนะ เพราะเดี๋ยวนี้เวลาเปลี่ยน ทัศนคติของกลุ่มผู้หญิงก็เปลี่ยนไปด้วย
เรื่องราวที่กำลังถกเถียงกันก็อยากให้ยุติด้วยเหตุและผลนะครับ อย่าให้มันบานปลายไปมากกว่านี้เลยนะครับ ทั้งนี้ก็เพื่อมาสเตอร์แชมป์เค้าด้วยนะครับ เค้าคงรู้สึกไม่ดีแน่ถ้าสมาชิกในครอบครัวexteenต้องทะเลาะกันแบบนี้
ผมไม่ขอต่อประเด็นเรื่องความสวยงามนะครับ แต่ผมก็ยอมรับว่าผมก็เป็นผู้หญิงคนนึงที่ใช้เครื่องสำอางค์ ที่ใช้เพราะว่าผมเองก็รักตัวเอง อยากดูแลร่างกายของตัวเอง อยากหาสิ่งดีๆมาบำรุงเรือนร่างตัวเองบ้างก็ไม่แปลก อยากสวยเพื่อให้แฟนผมภูมิใจเพื่อไม่ให้ใครมาตำหนิได้ว่า"โทรมขนาดนี้ ไม่เคยดูแลตัวเองเลยหรือไง?" ผมไม่ได้มีความคิดอะไรที่ยิ่งใหญ่เลยครับ เพราะความต้องการที่จะสวยของผมมันก็มีแค่นี้แหละ (อีกอย่าง...ผมเป็นผู้หญิงที่เหมือนกระเทยครับ 555+)
ที่ผมอยากสวย ก็เพื่อ"ตัวเอง"และ"คนที่ผมรักครับ" เรื่องเซ็กซ์อะไรนั่นมันไม่เกี่ยวนะครับ อันนั้นมันแล้วแต่เจตนาที่คุณจะมองกันก็แล้วกัน แต่ทุกคนเค้าไม่ได้มองเหมือนกันหมดนะครับ...
เอาเป็นว่า จบแค่นี้ครับถ้าเป็นในมุมมองของผม เรื่องของบทบาทของผู้หญิงในสมัยนี้ผมว่าน่าสนใจมากกว่ากันตั้งเยอะ เพราะสมัยนี้ทุกอย่างมันเปลี่ยนไปแล้วล่ะครับ จากที่ผู้หญิงต้องเคยเป็นช้างเท้าหลัง ตอนนี้กลายเป็นว่าบทบาทของผู้หญิงมีมากขึ้น ผู้หญิงได้เป็นหัวหน้าครอบครัว ได้เป็นประธานบริษัท ได้เป็นทหารรับใช้ชาติ ได้เป็นคนสำคัญในรัฐบาล และอื่นๆอีกมากมายแน่ะ
เห็นไหมครับ ว่าผู้หญิงสมัยนี้มีศักยภาพมากกว่าที่เราจะคาดเดาได้จริงๆ
เรื่องที่ผมจะนำเสนอในครั้งนี้ เป็นเรื่องของบทบาทของผู้หญิงในยุคสามก๊กครับ เพราะถ้าคนที่อ่านสามก๊กจะเห็นได้ว่าเป็นยุคสมัยที่ประเทศจีนมีความเปลี่ยนแปลงอย่างมาก ทั้งด้านการปกครอง และด้านบทบาทของคนชนชั้นต่างๆในสมัยนั้น
โดยเฉพาะผู้หญิง ....
ที่ผมจะนำเสนอ เป็นการเล่าผ่านมุมมองของผู้หญิงคนหนึ่งครับ ผมชอบเธอคนนี้มากตรงที่เธอมีความคิดแปลกๆและแหวกแนวไม่เหมือนใครดี เธอคือซุนฮูหยิน หรือที่รู้จักกันดีในนามน้องสาวของซุนกวน และภรรยาของเล่าปี่ครับ
ซุนฮูหยินเป็นผู้หญิงที่จัดได้ว่าหน้าตาสวยคนหนึ่ง แต่พฤติกรรมการใช้ชีวิตของเจ้าหล่อนนั้นทำเอาบรรดาผู้ชายที่อยู่รอบข้างพากันสยองตามๆกัน
เรียกได้ว่า"ผู้ชายในสมัยนั้น ไม่มีใครอยากได้เธอเป็นคู่ครองครับ เพราะเธอแทบจะไม่มีความเป็นผู้หญิงเลยซักนิด"
ต่อจากนี้ไป ผมจะขอเล่าเรื่องราวของเธอ ในแบบฉบับภาษาของผมนะครับ ขอให้พิจารณากันก่อนนะครับ ผมไม่ได้มีส่วนจะลบหลู่ใคร แต่อยากนำเสนอมุมมองของเธอ เรื่องราวของเธอ เรื่องราวของผู้หญิงในยุคนั้น ให้ผู้หญิงทุกคนในยุคนี้ได้รู้...
*** ซุนฮูหยิน จากเกม Dynasty Warriors 5
"หวัดดีทุกคน...ข้ามีชื่อว่าซุนฮูหยิน
ข้าเป็นลูกคนสุดท้องของตระกูลซุน เป็นลูกสาวคนเดียวซะด้วย พ่อข้าชื่อว่าซุนเกี๋ยน พี่ชายคนโตข้าชื่อซุนเซ็ก หรือท่านพี่โป้วฝู พี่ชายคนรองข้าชื่อซุนกวน หรือท่านพี่จงโหมว ส่านตัวข้า เคยมีชื่อว่าซ่านเซียง แต่ดูเหมือนทุกคนจะลืมชื่อเดิมของข้าไปหมดเสียแล้ว
ข้าเป็นผู้หญิงที่เกิดในตระกูลนักรบ ข้าเฝ้าชื่นชมท่านพ่อและบรรดาพี่ๆของข้ามาตลอด พวกเค้าช่างเป็นวีรบุรุษที่ยิ่งใหญ่เหลือเกินในสายตาของข้า และเป็นความใฝ่ฝันของข้าด้วย
แต่ใครๆก็บอกว่า ผู้หญิงน่ะเป็นนักรบไม่ได้หรอก อยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือนน่ะดีแล้ว จะออกรบทำไมให้ถ่วงแข้งถ่วงขาผู้ชายเค้า ไอ้คนที่พูดแบบนั้นออกมาน่ะ ข้าแทบอยากจะกระโดดชกหน้ามันซักที มันจะดูถูกผู้หญิงเกินไปแล้วนะ!"
ทำไมล่ะ!ผู้หญิงจะมีส่วนรับผิดชอบต่อบ้านเมืองตัวเองบ้าง! มันผิดตรงไหนหรือไงกัน!?
ข้าเป็นทุกข์มาตลอด ข้าเคยคิดว่าตัวเองไม่น่าเกิดมาเป็นผู้หญิงเลย มันช่างน่าเศร้า ผู้หญิงเกิดมามีแค่นี้เองหรือ? ต้องถูกใช้เป็นเครื่องมือ ต้องถูกผลักไสไปทางโน้นที ทางนี้ที เพื่อเป้าหมายของพวกผู้ชาย มีผู้หญิงกี่คนที่ต้องตกเป็นเหยื่อทางการเมือง? ต้องแต่งงานกับคนที่ตัวเองไม่รัก ต้องถูกเอาไปใช้ขัดดอกแทนหนี้สินที่ตัวเองไม่ได้ก่อ ต้องกลายเป็นเหยื่อสงครามเป็นเครื่องบรรณาการส่งไปอยู่ไกลบ้านโดยไม่มีวันหวนคืนกลับบ้านตัวเองอีกเลย
ข้าไม่อยากเป็นแบบนั้น ไม่อยากมีชีวิตที่น่าเศร้า ข้าจะบอกให้นะ ว่าข้าอึดอัดเหลือเกินที่ไม่ได้ทำสิ่งที่ตัวเองตั้งใจไว้ ทั้งๆที่ไม่ใช่เรื่องที่ผิดอะไรเลย เพียงแต่พวกผู้ชายจะมองว่าผิดประเพณีหรือว่าเป็นสิ่งที่ผู้หญิงไม่ควรทำเท่านั้นแหละ...
ข้าไม่คิดว่า ไม่มีอะไรที่ผู้หญิงเราจะทำไม่ได้ ดังนั้น ข้าเองก็รุ้ตัวว่า ควรจะแสดงออกให้รู้กันไปเลยว่าผู้หญิงทำได้!
ข้าสนใจเรื่องศิลปะการต่อสู้มาตั้งแต่เล็กๆ ข้าพอมีวิชาการต่อสู้ติดตัวมาบ้าง บรรดาสาวใช้ของข้าทุกคน ข้าสั่งให้พวกนางใส่ชุดนักรบเต็มยศ และติดอาวุธทุกคน ตัวข้าเองก็เช่นกัน ให้ทุกคนอยู่ในสภาพพร้อมสู้รบตลอดเวลา เผื่อว่ายามเกิดเหตุการณ์ที่ฉุกละหุก ข้ากับบรรดาสาวใช้จะได้ร่วมออกรบได้ทันท่วงที..
มีหลายครั้งที่ข้าพยายามจะตามท่านพี่ก่งจิ้น(จิวยี่)ออกรบ แต่ท่านพี่ก่งจิ้นกับโลซกนั้นใจร้าย ไม่เห็นด้วยกับข้าซักที คอยดูนะ กลับมาเมื่อไหร่ ข้าจะเล่นงานทั้งคู่เลย!
ข้าพูดตามตรงว่าสิ่งที่ข้าทำ นอกจากจะไม่มีคนเห็นด้วยแล้ว มันกลับได้ผลตรงกันข้ามอีก ผู้ชายหลายคนตราหน้าว่า"ข้าเป็นคุณลักษณะผู้หญิงต้องโทษ" เพราะอะไรน่ะเหรอ? เพราะข้าไม่มีคุณสมบัติของการเป็นผู้หญิงน่ะสิ!
ทำไมกัน...ข้าอยากจะถามว่าทำไมกัน? ผู้หญิงต้องอยู่กับเหย้าเฝ้ากับเรือน ต้องทำงานบ้าน ต้องคอยสืบพันธุ์ให้กำเนิดลูกหลาน ต้องเป็นทาสสังคมอย่างเดียวหรือไงกัน? ผู้หญิงจะออกรบไม่ได้หรือไงกันล่ะ?จับอาวุธไม่ได้หรือไง พูดอยู่ได้ว่าการจับอาวุธของผู้หญิงเป็นเรื่องที่ไม่ดีไม่ควรทำ พูดๆๆๆๆ อยู่นั่นแหละ ข้าไม่เข้าใจว่าพวกผู้ชายสมัยนั้นคิดได้แค่นี้หรือ?
แต่ข้าไม่ยอมแพ้หรอกนะ ใครไม่ชอบข้า ไม่อยากได้ข้าเป็นเมียก็ช่าง ข้าก็เป็นผู้หญิงแล้วไง?ผู้หญิงรักชาติบ้านเมืองตัวเองไม่ได้หรือไง? เพราะอันที่จริงแล้ว ผู้หญิงก็ต้องมีส่วนทำเพื่อบ้านเมืองเหมือนกับผู้ชายนั่นแหละ ข้าจะออกรบ ใครจะทำไม? ใครจะว่าก็ช่าง เพราะข้าเลือกแล้วว่าข้าจะทำ ข้าเลือกทางเดินชีวิตของตัวเองแล้ว และข้าจะไม่หยุดเพียงเท่านี้ด้วย
มีผู้หญิงอีกมากมายที่ไม่มีโอกาสที่จะได้ทำ แต่ข้าจะทำให้ดู และข้ามั่นใจว่าข้าทำได้ไม่ไม่แพ้พวกผู้ชายแน่นอน..
ข้าอยากจะบอกว่า ผู้หญิงทำทุกอย่างได้ดีไม่แพ้ผู้ชายหรอกนะ ดูอย่างท่านเย่อิงสิ(ภรรยาขงเบ้ง) นางออกจะเก่งขนาดนั้น เก่งแถมยังฉลาดอีก มีผู้ชายคนไหนประดิษฐ์ได้เก่งเท่านางบ้างล่ะ? ดูอย่างแซไช่(เตียวซี/ลูกสาวเตียวหุย)นางเองก็เป็นขุนพลรุ่นหลังของจ๊กก๊กเชียวนะ
ข้าอิจฉาผู้หญิงสมัยนี้เหลือเกิน สังคมเริ่มเปิดกว้างมากขึ้น ทัศนคติคนก็เปลี่ยนไปเยอะ ช่างดีเหลือเกิน ทำอะไรก็ได้ไม่ต้องมามัวนึกถึงจารีตประเพณีโบราณคร่ำครึไร้สาระ ผู้หญิงเป็นหัวหน้าครอบครัวได้ รับใช้ชาติก็ได้ น่าอิจฉา...
ถ้ามีโอกาส ข้าอยากเกิดเป็นผู้หญิงยุคนี้เสียจริง ข้าเกลียดยุคที่ข้าอยู่ เพราะมันมีแต่สงคราม มีแต่การแก่งแย่งชิงดีกัน มีแต่การเบียดเบียน มีแต่การทรยศหักหลัง มีแต่การกดขี่ขมเหงผู้ที่อ่อนแอกว่า ประชาชนตาดำๆมากมายที่ต้องเสียหัวหน้าครอบครัว ต้องอยู่อย่างอดๆอยากๆบางวันอยู่ดีๆก็โดนปล้นเสบียงทั้งๆที่ตัวเองก็แทบจะไม่มีกินอยู่แล้ว มีผู้บริสุทธิ์อีกมากมายเท่าไหร่ ที่ต้องเสียชีวิตไปในสงครามที่ตัวเองไม่ได้เป็นคนก่อขึ้นมา
พวกเจ้าผู้หญิงยุคนี้ทั้งหลาย เจ้าคือเหล่าคนที่โชคดี จงจำไว้เถิด ว่าเป็นลูกผู้หญิงจงใช้ชีวิตอย่างภาคภูมิใจในสิ่งที่ตัวเองเป็น ทำประโยชน์เพื่อวงศ์ตระกูลของตัวเอง และเพื่อนประเทศชาติที่พวกเจ้ารักกันเถิด
อย่าให้คำจำกัดความที่สั้นๆแต่เสียดแทงใจว่า"ทำไม่ได้"และ"ไม่ควรทำ"มาบั่นทอนตัวเองอีกเลย
โอกาสมาแล้ว พวกเจ้าจงไขว่คว้าเสีย อย่าให้มันหลุดลอยไปได้เป็นอันขาดนะ...
จงมีชีวิตอยู่อย่างมั่นใจในตัวเอง และภาคภูมิใจในศักดิ์ศรีของความเป็นลูกผู้หญิง "
จบแล้วครับ....
โดยส่วนตัว ผู้หญิงในสามก๊กผมก็ชอบซุนฮูหยินนะ เพราะเธอเป็นคนที่มีความคิดแหวกแนวดี ยิ่งถ้าใครได้ดูหนังเรื่อง"สามก๊ก ภาคโจโฉแตกทัพเรือ" จะรู้ได้ทันทีว่าเจ้าหล่อนแสบขนาดไหน...
อันนี้เป็นมุมมองเล็กๆเท่านั้นครับ ไม่ได้ครอบคลุมไปถึงผู้หญิงทุกคนแต่อย่างใด...
เป็นเพียงความรุ้สึกเล็กๆที่ผมมองซุนฮูหยิน ในฐานะผู้หญิงคนหนึ่ง ที่มองผู้หญิงด้วยกัน
แล้วคุณผู้หญิงท่านอื่นล่ะครับ....คุณเลือกวิถีชีวิต เลือกทางเดินที่คุณจะไปได้แล้วหรือยัง?
ถ้าพร้อมแล้ว...ผมขออวยพรให้คุณก้าวต่อไป...และประสบความสำเร็จทุกคนนะครับ
รักทุกคนครับ เพราะในสังคม ไม่ว่าจะชายหรือหญิง เราทุกคนมีหน้าที่เหมือนกันคือ ทำหน้าที่ของแต่ละคนให้ดีที่สุดครับ...
///เจอกันเอ็นทรี่หน้าครับ....
ป.ล.ไม่รู้ว่าเจ้ามาโอมันสงบสติอารมณ์ได้หรือยังหว่า? ใจเย็นไว้โยมเอ้ย...
***ป.ล.2 เอ็นทรี่นี้ ไม่ได้มีเจตนาเสียดสีสังคมปัจจุบันแต่อย่างใด เพราะผมก็ยืนยันเจตนาชัดแล้วว่าผมต้องการสื่ออะไรครับ ผมต้องการสื่อเรื่องราวของซุนฮูหยิน มุมมองของเธอที่มองยุคสมัยของเธอ ไม่เกี่ยวกับเรื่องอื่นนะครับ เข้าใจว่ามันอาจจะดูขัดๆกับคุณผู้ชายบางท่านไปบ้าง ขอความกรุณาด้วยนะครับ ช่วยทำความเข้าใจด้วย
